Browse our Arts and Humanities Journals

Discover the Latest Journals in the Field of Arts and Humanities

Arts and Humanities journals’ primary focus is on presenting theoretical and empirical research in these respective fields. The main goal is to encourage educational research and connect academia to the scientific community. Researchers and scholars need to share their research findings with others to help better understand and act on the ongoing social changes in the field. The Arts and Humanities journals aim to provide a platform for everyone who shares a common interest in these fields and to group all the latest field findings in one place.

Arts and Humanities

You are looking at 251 - 260 of 9,341 items for

  • Refine by Access: All Content x
Clear All

Paradoksy pamiętania

O wybranych zagadnieniach postpamięci w wierszach Piotra Macierzyńskiego

Paradoxes of Remembering

About Some Crucial Issues in Piotr Macierzyński’s Holocaust Poetry
Studia Slavica
Author:
Ilka Papp-Zakor

Literatura postpamięci jest przede wszystkim gatunkiem narracji literackiej, skupiającym się na traumie Holokaustu z perspektywy drugiego, trzeciego, a nawet czwartego pokolenia po II wojnie światowej. Opiera się zazwyczaj na dokumentach historycznych (zarówno pisanych, jak i wizualnych, na przykład zdjęciach i rysunkach) oraz historiach rodzinnych. Z tego powodu typową dla literatury postpamięci cechą jest analiza jej związku z tradycją literacką i kulturalną (a konkretnie: jak doświadczenie Holokaustu funkcjonuje w kulturze, jak jest pamiętane, intepretowane i wykorzystywane), jak również podejmowanie refleksji nad polityką pamięci i sposobami pamiętania, przy jednoczesnym ich kwestionowaniu.

Niejednokrotnie jest to gatunek wysoce osobisty, w którym zacierają się granice między rolą autora i narratora / podmiotu mówiącego. Literatura postpamięci obfituje w elementy eseistyczne, służące do prowadzenia rozważań na temat wykorzystywanych przez nią narzędzi, jej własnych możliwości oraz raison d’être (lub jego braku). Autorzy postpamięciowi wydają się jednak wierzyć, zgodnie z tezą Imre Kertésza, że po Auschwitz nie można nie pisać o Auschwitz.

Wiersze współczesnego polskiego poety Piotra Macierzyńskiego wydają się przyglądać historii rozumianej jako pewne konkretne wydarzenia, ale w utworach tych padają również pytania o miejsce tych wydarzeń w literaturze. Ta dwoistość historii może z łatwością prowadzić do paradoksów, takich jak niemożliwość zrozumienia przeciwstawiona konieczności rozumienia czy też upływ historycznego (czyli – linearnego) czasu skontrastowany z uporczywym trwaniem (odziedziczonych traum). Podejście to ma też na celu przyjrzenie się paradoksowi wynikającemu z faktu, że w związku z dehumanizującą logiką obozów koncentracyjnych, ocalali z nich ludzie „stracili swą niewinność”, byli zmuszeni jeżeli nawet nie do stania się wspólnikami zbrodniarzy, to przynajmniej do przyjęcia roli gapiów, którzy w sposób pośredni ciągnęli korzyści ze śmierci współwięźniów. Najjaskrawszym bodajże przykładem osób należących do tej ostatniej grupy byli członkowie Sonderkommando, którym pozwalano żyć jedynie tak długo, jak długo musieli pomagać przy zagazowywaniu kolejnych transportów, ale którzy mimo bycia ofiarami czuli się winni, ponieważ stali się częścią nazistowskiej „maszyny do zabijania”.

Poezja Macierzyńskiego koncentruje się na różnych kulturowych (religijnych i świeckich) toposach zwyczajowo pojawiających się w opisach Holokaustu i kontrastuje je ze sobą, tworząc w ten sposób opozycje prowadzące do paradoksów (i tak w jednym z utworów Auschwitz jest porównywane do Egiptu, kraju niewoli, z którego Żydzi uciekli, ale i do Ogrodu Eden, z którego człowiek został wygnany, i do którego pragnie wrócić). Paradoksy te są z kolei źródłem logicznych i symbolicznych pułapek, ilustrujących bezwyjściową naturę traum historycznych.

W niniejszym artykule podejmuję próbę przyjrzenia się kilku opozycjom tego typu. Pragnę również pokazać, że opozycje te funkcjonują na różnych poziomach tekstu i mogą przyjmować różne znaczenia, co przyczynia się do złożoności obrazu, z którym mamy do czynienia za każdym razem, gdy wymawiamy słowo „Holokaust”.

Open access

Фразеология в дискурсе языковой личности (на материале рассказов Н. А. Тэффи)

Phraseology in the Discourse of a Linguistic Personality (Based on N. Teffi’s Short Stories)

Studia Slavica
Author:
Ольга Начарова

В статье рассматривается фразеология в рассказах Н. А. Тэффи как составляющая системы и дис-курса языковой личности литературного персонажа. В качестве материала были избраны рассказы «Сильна, как смерть», «Пасхальное дитя» и «Причины и следствия», принадлежащие разным пери-одам творчества писательницы. Целью исследования стало выявление основных стратегий Тэффи в оформлении словесной продукции, а также определение функций фразеологических оборотов в зависимости от возможных намерений и типа нарекающего субъекта.

Анализ проводится в соответствии с распределением фразеологизмов по композиционно- речевым структурам выбранных текстов. В каждом из рассмотренных рассказов Тэффи исполь-зует неповторяющийся набор стратегий. Тексты с доминированием авторского монологического слова проявляют тенденцию к растворению автора в сознании персонажа, или же к представлению «лика» повествователя, его временной маски. Фразеологизмы в таком случае реализуют двойной набор стратегий, ориентированный как на поверхностного, так и на глубинного отправителя.

Была обнаружена следующая корреляция: чем ближе рассказ фельетонной эстетике, тем большее внимание уделяется оживлению внутренней формы фразеологизма, материализации лежащей в его основе метафоры. Отказ от публицистичности ознаменовался для Тэффи переходом к более тонкой языковой игре: наглядность и выпуклость образа сменились обыгрыванием в первую очередь грам-матических смыслов. Как показано в работе, данная стратегия используется в рассказе «Сильна, как смерть», где авторская задумка поддерживается аспектуальной модификацией идиомы терять голову.

Было показано, что в дискурсе языковой личности повествователя и персонажа фразеологизмы решают неодинаковые задачи. Реализуя интенции глубинного отправителя, фразеологизмы могут актуализировать прецедентные тексты, вводить новый тип дискурса, организовывать концепто-сферу и архитектонику рассказа. В связи с этим выдвигается положение о выполнении идиомами особой символьной (в смысле В. В. Виноградова) функции. Кроме того, фразеологизмы, организуя оппозицию стилистических смыслов, служат основным средством разоблачения персонажа и соз-дания комического эффекта.

В работе предпринимается попытка синтезировать результаты, полученные в ходе рассмотрения как собственно языковой составляющей текста, так и дискурсивных практик, соответствующих тем или иным композиционно-речевым структурам. Анализ проводится с учетом жанровых особен-ностей рассказов (публичная лекция, сказ, фельетон), а также коммуникативных ходов и тактик повествователя и героев.

Restricted access
Acta Linguistica Academica
Authors:
Sabine Sommer-Lolei
,
Veronika Mattes
,
Katharina Korecky-Kröll
, and
Wolfgang U. Dressler

Abstract

Cognitive processing strategies can explain general word-formation preferences that influence the structures and their developments. They are based on simplicity, transparency, iconicity, salience, and frequency. We present and discuss evidence from our data on first language acquisition for how these cognitively based general preferences can explain the course of development of word formation and how they interact or compete. The analysis is based on the development of distributions of word formations in longitudinal data and panel data of child speech and their input from high and low socio-economic status families. In order to evaluate the productivity of a word-formation pattern in child speech, we applied the mini-paradigm criterion. Age-of-acquisition effects will be presented according to our own processing studies and to literature.

Open access

7. századi temetkezések Békés vármegyéből – Adatok a Tiszántúl avar kori lószerszámos temetkezéseihez

7th century graves from Békés County (SE-Hungary): Data for Avar-age burials with horse harness from the Trans-Tisza region

Archaeologiai Értesítő
Authors:
Csilla Balogh
,
András Gulyás
, and
Gábor Lőrinczy

Absztrakt

A dolgozat a Békésszentandrás-Benda-tanya és Szarvas-Kovács-halom lelőhelyről nyolc, a 7. század második és harmadik negyedéből származó temetkezés régészeti elemzését adja. A nyolc temetkezésből öt ún. lószerszámos temetkezés, vagyis a sírokba csak a lószerszám került elhelyezésre. Ezek nemcsak a Tiszántúlról eddig ismert lószerszámos temetkezések számát növelik, hanem új adatokat is szolgáltatnak e temetkezési szokás értékeléséhez.

Restricted access

The study of ‘Ammār’s understanding of freedom complements previous research on Arabic Christian formulations of the subject. Studies either relate them to the concept of ḥērūṯā in Syriac tradition or the context of Christian-Muslim controversy. I demonstrate that in ‘Ammār’s discussion, on a terminological-lexical level, engagement with Islamic thought is less evident while Syriac influences and Patristic and Greek philosophical parallels can be identified. I reconstruct the meanings of his terms through a close reading of extensive passages and group the occurrences lexically-thematically into the following units: 1. freedom (ḥurriyya, derivations from ḥ-r-r, related or synonymous expressions); 2. capacity, choice (istiṭā‘a, iḫtiyār); 3. acquisition, deserving, necessitating (iktisāb, istiḥqāq, istīğāb); 4. intentions, moral responsibility.

Open access

The Chinese term rou doukou has generally been taken to mean ‘nutmeg’. This identification dates from the nineteenth century. However, there is reason to think that rou doukou was originally not nutmeg, but the fruits of a plant of the ginger family, Zingiberaceae. Early descriptions and illustrations of rou doukou are clearly not of nutmeg: in Chinese pharmacopoeias, it is usually listed with herbs, not trees. The earliest reference to nutmeg is probably in the Zhu fan zhi of 1225. However, most Chinese references to rou doukou long after that date still refer to a plant of the ginger family.

Restricted access

The Naxi manuscripts are generally religious texts used by the Dongba priests in southwest of China. The interpretation of colophons has often been underappreciated in previous studies. This paper reviews previous research on colophons in Naxi manuscripts and redefines the concept of the ‘colophon’ as a term used in the study of Naxi manuscripts. In this paper, the colophons of some of the Naxi manuscripts in the Staatsbibliothek zu of Berlin are discussed, revealing when and where the manuscripts were copied, and the events associated with the copying process. When reading the colophons, one often encounters translation errors and other problems, but their correct interpretation will help shed more light on the circumstances of the production of the Naxi manuscripts, which make up a unique component of the world’s literary heritage.

Restricted access

After discussing some thus far unknown examples of inner-Tocharian borrowing processes with direction TA >> TB, the present paper argues that also the substantive B lek* ‘gesture’ represents a loanword from Tocharian A, in particular from the Tocharian A form lek ‘shape; gesture’. Under the assumption of a semantic development ‘equality, identity, correspondence’ ⇒ ‘figure, shape’ ⇒ ‘gesture’ – for which parallels are available –, A lek is etymologically connected with the independently reconstructable root PIE *leig-‘(be[come]) equal’ and thus traced back to a nominal pre-form *lóig-u- or *lóig-o-.

Restricted access

Religious texts are written in understandable language due to their instructive and preaching characteristics. Although different methods are used in these texts, the form of ‘narration/storytelling’ is prominent. In this article, two stories, ‘The House of Hasan’ and ‘The Story of the Nightingale,’ which were published in Eastern Turki by Swedish missionaries in the East Turkistan region with the Swedish Mission Press, are evaluated by considering their stylistic features. While these stories were written in Eastern Turki, Arabic and Persian words, which the public often saw in works related to the Islamic religion, were also frequently used. Such linguistic choices are related to the source person’s message to the receiver and the importance of the receiver’s easy understanding of the text.

Restricted access